Free Skinhi5

เธอจำได้ไหม?
ว่าทำไมเราถึงได้คุยกัน
เพราะฉันเอง ... ที่เป็นคนเข้าไปทักทายเธอ
เธอจำได้ไหม?
ว่าทำไมเราถึงได้รักกัน
เพราะฉันเอง ... ที่เป็นคนพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เธอรัก
เธอจำได้ไหม?
ว่าทำไมฉันถึงยอมให้เธออยู่กับคนอื่น
เพราะฉันรู้ว่า ... ฉันเป็นฝ่ายเดียวที่ทนดูเธอจากไปไม่ได้
เธอจำได้ไหม?
ว่าทำไมฉันถึงไม่กล้าพูดคำว่าเลิกกัน
เพราะฉันเชื่อว่า ... เธอจะยอมให้ฉันทำเช่นนั้นจริงๆ
เธอจำได้ไหม?
ว่าทำไมฉันถึงตัดสินใจกล่าวคำร่ำลากับเธอได้
เพราะฉันอ่อนล้าเกินกำลัง ... ที่หัวใจจะเหนี่ยวรั้งเอาไว้แล้วจริงๆ
ครั้งสุดท้ายที่เราเจอกัน
เธอจดจำ ... สายตาคู่นี้ของฉันได้บ้างไหม?
เท่าที่ฉันจำได้
เธอไม่เคยแม้แต่จะมอง

Music Playlist at MixPod.com

ใครหนอ
เมื่อ คุณกำเนดมาบนโลกนี้ เธออุ้มคุณไว้ในอ้อมอกคุณ แต่คุณขอบคุณเธอด้วยการร้องให้
เมื่อคุณอายุ 1 ขวบ
เธอป้อนข้าวและอาบน้ำหั้ยคุณ
คุณขอบคุณเธอด้วยการงอแงทั้งคืนทั้งวัน
เมื่อคุณอายุ 2 ขวบ
เธอสอนคุณเดิน
คุณขอบคุณเธอด้วยการวิ่งหนี
เมื่อคุณอายุ 3 ขวบ
เธอทำอาหารทุกอย่างหั้ยคุณด้วยความรัก
คุณขอบคุณเธอด้วยการโยนจานลง พื้น
เมื่อคุณอายุ 4 ขวบ
เธอหั้ยดินสอสีแก่คุณ
คุณขอบคุณเธอด้วยการระบาย เล่นตามฝาผนังบ้าน
เมื่อคุณอายุ 5 ขวบ
เธอแต่งชุดเก่งหั้ยคุณเพื่อ ไปเที่ยว
คุณขอบคุณเธอด้วยการทำชุดเก่งนั้น เลอะเทอะ

เมื่อคุณอายุ 6 ขวบ
เธอเดินไปส่งคุณที่ โรงเรียน
คุณขอบคุณเธอด้วยการกรีดร้อง ว่าไม่ไป
เมื่อคุณอายุ 7 ขวบ
เธอ ซื้อลูกบอลหั้ยคุณ
คุณขอบคุณเธอด้วยการทำหน้าต่างเพื่อน บ้านแตก
เมื่อคุณอายุ 8 ขวบ
เธอซื้อ ไอติมหั้ยคุณ
คุณขอบคุณเธอด้วยการทำมันหกเลอะเทอะไปทั่วตัว
เมื่อคุณอายุ 9 ขวบ
เธอสอนเปืยโนหั้ยคุณ
คุณขอบคุณเธอด้วยการไม่เคยแม้แต่จะซ้อมมัน
เมื่อคุณอายุ 10 ขวบ
เธอขับรถไปส่งคุณทั้งวัน ตั้งแต่สนามบอล โรงยิม
ยันงานเลี้ยงวันเกิดของเพื่อนแต่ละคน
คุณขอบคุณเธอด้วยการกระโดด ลงจากรถเมื่อถึงที่หมาย
โดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง
เมื่อคุณอายุ 11 ขวบ
เธอพาคุณและเพื่อนคุณไปดูหนัง
คุณขอบคุณเธอด้วยการขอที่นั่งคนละแถว
เมื่อคุณอายุ 12 ขวบ
เธอเตือนคุณว่าอย่าดูทีวี ดึกนัก
คุณขอบคุณเธอด้วยการรอหั้ยเธอออกไปก่อน แล้วดูต่อ
เมื่อคุณอายุ 13 ปี
เธอแนะนำหั้ยคุณตัดผม หั้ยมันดูดี
คุณขอบคุณเธอด้วยการบอกว่าเธอไม่มีรสนิยม เลย
เมื่อคุณอายุ 14 ปี
เธอจ่ายค่าพักร้อน 1 เดือน กั้ยคุณ
คุณขอบคุณเธอด้วยการไม่โทร มาหาเธอเลย แม้แต่
ครั้งเดียว
เมื่อคุณอายุ 15 ปี
เธอกลับบ้านหลังเลิกงาน อยากกอดจะกอด
คุณซักครั้ง
คุณขอบคุณเธอด้วยการล็อกประตูห้องของคุณขังตัวเอง
อยู่แต่ในห้อง
เมื่อคุณอายุ 16 ปี
เธอสอนคุณขับรถ
คุณขอบคุณเธอด้วยการแอบเอารถไปขับเล่น กลับ
บ้านจน ดึก
เมื่อคุณอายุ 17 ปี
เธอกำลังรอโทรศัพท์เรื่องสำคัญอยู่
คุณขอบคุณเธอด้วยการ ใช้สายเมาท์กับเพื่อน ตลอด
คน
เมื่อคุณอายุ 18 ปี
เธอร้องให้ในวันที่คุณเรียน จบม. ปลาย
คุณขอบคุณเธอด้วยการไปฉลองกับเพื่อน
กลับเอาเช้า
เมื่อคุณอายุ 19 ปี
เธอจ่ายค่าเรียนกวด วิชา และขับรถไปรับไปส่ง
คุณขอบคุณเธอด้วยการบอกลาข้างนอก เพื่อจะ
ได้ไม่อายเพื่อน
เมื่อคุณอายุ 20 ปี
เธอถามว่าคุณมีแฟนรึ ยัง
คุณขอบคุณเอด้วยการพูดว่า ไม่ใช่เรื่อง ของ
เธอ ซักหน่อย
เมื่อคุณอายุ 21 ปี
เธอแนะนำอาชีพหั้ยคุณใน อนาคต
คุณขอบคุณเธอด้วยการบอกว่าคุณไม่อยากเป็น
อย่างเธอ
เมื่อคุณอายุ 22 ปี
เธอกอดคุณในวันรับปริญญา
คุณขอบคุณเธอด้วยการบอกว่า อยากได้รถยนต์
เป็นรางวัลซักคัน
เมื่อคุณอายุ 23 ปี
เธอหั้ยเฟอนิเจอร์ตกแต่งในอพาตเมนต์แห่งเเรกของคุณ
คุณตอบแทนเธอด้วยการบอกเพื่อนๆๆว่า มัน น่าเกียจ
เสียนี่กระไร
เมื่อคุณอายุ 24 ปี
เธอพบแฟนคุณ และถามเกี่ยวกับแผนการในอนาคต
คุณขอบคุณเธอด้วยการจ้องหน้าเธอเขม็งพร้อมกับพูดว่า
"แม่อย่ามายุ่งกับเรื่องนี้ได้ มั้ย"
เมื่อคุณอายุ 25 ปี
เธอจ่ายค่าสินสอด และค่าใช้จ่ายในงานแต่งง่นของคุณ
เธอร้องให้และวบอกว่าเธอรักคุณแค่ไหน
คุณขอบคุณเธอด้วยการย้ายไปทำงานอีก จ. หนึ่ง
เมื่อคุณอายุ 30 ปี
เธอโทรหาคุณพร้อมกับคำแนะนำเรื่องการเลี้ยงเด็ก
คุณขอบคุณเธอด้วยการบอกว่า "สมัยนี้มันเปลี่ยนไป
แล้ว"
เมื่อคุณอายุ 40 ปี
เธอโทรมาเตือนความจำคุณเกี่ยวกับวันคล้ายวันเกิดของ
คุณพ่อ คุณแม่ คุณ
คุณขอบคุณเธอด้วยการบอกว่า"ตอนนี้ไม่ว่างเลย"
เมื่อคุณอายุ 50 ปี
เธอเริ่มชราและไม่ค่อยแข็งแรงต้องการคนดูแล
คุณขอบคุณเธอด้วยการพาเธอไปที่บ้านพักคนชรา


และแล้ววันหนึ่งเธอก้อจากไปอย่างเงียบสงบ และทุกอย่างที่คุณไม่เคยกระทำต่อเธอจะเหมือนฟ้าผ่า ในใจคุณ

คุณเชื่อเถอะว่า ไม่มีใครแทนที่เธอได้ แม้ว่าบางคราวเธอจะไม่ได้เป็นคนที่เข้าใจคุณมากที่สุด หรืออาจจะไม่เห็นด้วยกับความคิดของคุณ แต่เธอจะทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อคุณ และรับฟังทุกปัญหาทุกความกังวลของคุณ ลองถามตัวเองดูเถิดว่าคุณมีเวลาที่จะรับฟังความเศร้าความกังวลใจของเธอบ้างไหม คุณเคยคิดถึงความเหนื่อยยากของเธอบ้างไหม
รักเธอหั้ยมากเถอะ แม้ว่าคุณกับเธอจะคิดเห็นแตกต่างกันเพราะเมื่อเธอจากไปคุณจะเหลือเพียงความทรงจำ และความเสียใจเท่านั้น
อย่าเพิกเฉยกับคนที่ใกล้หัวใจคุณที่สุด รักเธอหั้ยมากกว่าที่คุณรักตัวเอง
โปรดใช้เวลาซักนิด แสดงออกถึงความรักกับคนที่เราเรียกว่า "แม่" แม้ว่าคุณจะไม่กล้าพูดก้อตามเถอะ
ธวัชภาวีร์ ขวัญนุ้ย
27/04/51